Martyna Chojnacka, Tomasz Michalik, Katarzyna Stężalska
SPRAWOZDANIE Z LABORATORIUM CHEMII TECHNICZNEJ ORGANICZNEJ
AMINOLIZA POLIAKRYLONITRYLU
1. Krótki opis przebiegu ćwiczenia:
· Odważenie 0.5g włókna PAN
· Umieszczenie włókna w kolbie okrągło dennej wraz z kamyczkiem wrzennym i 30cm3 mieszaniny 1,2-diaminoetanu w dioksanie
· Zmontowanie aparatury do ogrzewania pod chłodnicą zwrotną pod wyciągiem
· Przeprowadzenie reakcji w temperaturze wrzenia przez 60 min
· Zlanie roztworu znad polimeru i przemycie włókna aż do uzyskania odczynu obojętnego
· Zalanie włókna 1M roztworem HCl i pozostawienie na 30 min
· Zlanie kwasu znad polimeru i przemycie włókna aż do uzyskania odczynu obojętnego
· Przemycie włókna metanolem, osuszenie ręcznikiem papierowym w celu pozbycia się cząsteczek wody
· Próba barwienia „czystego” włókna PAN i włókna po modyfikacji w oranżu metylowym przez 5 min, osuszenie papierowym ręcznikiem i opłukanie wodą obu próbek w celu pozbycia się nadmiaru barwnika.
2. Obserwacje:
· Próbka poddana reakcji aminolizy barwi się trwale, o czym świadczy niemożliwość zmycia z niej koloru pomarańczowego (oranż metylowy).
· Próbka czystego PAN przy osuszaniu ręcznikiem papierowym po barwieniu pozostawiała kolor na ręczniku, czego nie obserwujemy w przypadku próbki po amino lizie.
· Próbka czystego PAN wykazała brak odporności na zmywanie z niej barwnika – kolor blaknął po każdym opłukaniu.
3. Wnioski:
· Dzięki reakcji aminolizy możliwe jest trwałe barwienie poliakrylonitrylu różnymi barwnikami, co wynika z faktu, że w czasie reakcji hydrofobowa grupa aminowa została przekształcona w hydrofilową grupę amidową.
· Aminoliza poliakrylonitrylu może mieć duże znaczenie w przemyśle, ponieważ umożliwia barwienie włókien w warunkach ekologicznych – czyli w roztworach wodnych. Dzięki temu utylizacja odpadów po barwieniu jest dużo prostsza i bardziej opłacalna, nawet wliczając koszty dodatkowego procesu aminolizy włókien.
Nyanna