12

8 Maja - Światowy Dzień CK i CP

Dlaczego 8 maja?
Inicjatywa ustanowienia obchodów światowego dnia i tygodnia czerwonego krzyża pojawiła się już w 1922 roku. W cztery lata po zakończeniu Pierwszej Wojny Światowej ludzkość pragnęła pokoju, jak nigdy wcześniej. W ówczesnej Czechosłowacji stowarzyszenie krajowe proklamowało ogłoszenie trzydniowego symbolicznego rozejmu na czas świąt wielkanocnych, by promować pokój. Wybitny czeski polityk Tomasz Masaryk argumentował tę inicjatywę: "Nasz Czerwony Krzyż pragnie zachęcić nasze społeczeństwo bardziej do zapobiegania wojnom, aniżeli łagodzenia ich konsekwencji... Gdyby to doroczne święto obchodzono na całym świecie, byłoby ono z całą pewnością ogromnym wkładem w pokój." Przyjmuje się, że jest to pierwotna idea Światowego Dnia Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca. Inicjatywa ta jest znana jako "Rozejm Czerwonego Krzyża" miała co prawda duży wpływ na społeczeństwa, niemniej spotkała się ze sceptycyzmem szefów stowarzyszeń krajowych. Konferencja w 1925 r. rozważyła projekt w tej sprawie przedstawiony przez krajowe stowarzyszenia z Peru, Portugalii, Polski, Chin i Meksyku i postanowiła poddać go pod rozwagę stowarzyszeń krajowych. W rezultacie podczas 14. Międzynarodowej Konferencji Czerwonego Krzyża powołano Komisję, by zbadać kwestie związane z ustanowieniem święta na wzór Rozejmu Czerwonego Krzyża.W raporcie zaprezentowanym na 15. Międzynarodowej Konferencji w Tokio w 1934 roku stwierdzono, że  Komisja aprobuje zasady Rozejmu,  niemniej obchody święta powinny mieć bardziej ogólny charakter.

Po zakończeniu drugiej wojny światowej Liga Stowarzyszeń Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca (obecnie Federacja) podjęła intensywne działania na rzecz przywrócenia zerwanych przez lata więzi między stowarzyszeniami krajowymi i poświęciła szczególną uwagę wspólnej pracy w rozwiązywaniu nowych, poważnych zadań stojących przed Międzynarodowym Ruchem Stowarzyszeń CK i CP. Na pierwszej po wojnie sesji Rady Gubernatorów w Oksfordzie w lipcu 1946 r. przyjęto wniosek Czechosłowackiego Czerwonego Krzyża o ustalenie międzynarodowego dnia, w którym propagowane byłyby na całym świecie ideały i zadania Ruchu (rezolucja nr 14 XIX Sesji Rady Gubernatorów, Oksford 1946).

Rada Gubernatorów zobowiązała Sekretariat Ligi do bezzwłocznego zwrócenia się do stowarzyszeń krajowych o poświęcenie Czerwonemu Krzyżowi jednego dnia, tygodnia lub dowolnego okresu w roku. Stowarzyszenia miałyby możliwość informowania całego społeczeństwa o zadaniach wykonywanych przez Czerwony Krzyż oraz upowszechniania idei humanitaryzmu, którymi Ruch kieruje się w swej działalności. Za najodpowiedniejszy uznano 8 maja - dzień urodzin twórcy czerwonego krzyża, Szwajcara Henry Dunanta. W marcu 1948 Komitet Wykonawczy Ligi ustanowił 8 maja wspólnym świętem dla wszystkich stowarzyszeń. Od 1984 r. przyjęto nazwę Światowy Dzień Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca.


Misja Międzynarodowego Ruchu
Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca
Podstawową misją Międzynarodowego Ruchu Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca jest zapobieganie i łagodzenie cierpienia ludzkiego oraz ochrona ludzkiej godności, bez jakiejkolwiek dyskryminacji dotyczącej narodowości, rasy, płci, przekonań religijnych lub politycznych. W wypełnianiu swojej misji Ruch podejmuje przede wszystkim takie zadania, jak:

·         ochrona życia i zdrowia,

·         zapewnienie poszanowania istoty ludzkiej, zwłaszcza podczas konfliktów zbrojnych i w innych krytycznych sytuacjach,

·         praca na rzecz zapobiegania chorobom i rozwijanie pomocy społecznej,

·         aktywizowanie pracy wolontariuszy i stała gotowość do niesienia pomocy,

·         budowa uniwersalnego poczucia solidarności ze wszystkimi, którzy potrzebują ochrony i pomocy.

Siedem Podstawowych Zasad Międzynarodowego Ruchu
Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca
HUMANITARYZM - Międzynarodowy Ruch Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca zrodzony z troski o niesienie pomocy rannym na polu bitwy bez czynienia jakiejkolwiek między nimi różnicy, podejmuje zarówno na płaszczyźnie międzynarodowej, jak i krajowej wysiłki w kierunku zapobiegania we wszelkich okolicznościach cierpieniom ludzkim i ich łagodzenia. Zmierza do ochrony życia i zdrowia oraz zapewnienia poszanowania osobowości człowieka. Przyczynia się do wzajemnego zrozumienia, przyjaźni i współpracy oraz do trwałego pokoju między wszystkimi narodami.

BEZSTRONNOŚĆ - Nie czyni żadnej różnicy ze względu na narodowość, rasę, wyznanie, pozycję społeczną lub przekonania polityczne. Zajmuje się wyłącznie niesieniem pomocy cierpiącym, kierując się ich potrzebami i udzielając pierwszeństwa w najbardziej naglących przypadkach.

NEUTRALNOŚĆ - W celu zachowania powszechnego zaufania Ruch powstrzymuje się od uczestnictwa w działaniach zbrojnych oraz - w każdym czasie - w sporach natury politycznej, rasowej, religijnej lub ideologicznej.

NIEZALEŻNOŚĆ - Ruch jest niezależny. Stowarzyszenia krajowe służąc pomocą władzom publicznym w ich działalności humanitarnej i podlegając prawu obowiązującemu w ich państwach, powinny zawsze korzystać z samodzielności pozwalającej im na działania w każdym czasie, zgodnie z zasadami Ruchu.

DOBROWOLNOŚĆ - Ruch niesie pomoc dobrowolnie, nie kierując się chęcią osiągnięcia jakiejkolwiek korzyści.

JEDNOŚĆ - W każdym kraju działa tylko jedno stowarzyszenie Czerwonego Krzyża albo Czerwonego Półksiężyca. Powinno ono być otwarte dla wszystkich i obejmować swą humanitarną działalnością obszar całego kraju.

POWSZECHNOŚĆ - Międzynarodowy Ruch Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca, w którym wszystkie stowarzyszenia mają równe prawa i obowiązek niesienia sobie nawzajem pomocy, obejmuje swoją działalnością cały świat.

Klasyfikacja podstawowych zasad:

Zasady pierwotne to: HUMANITARYZM i BEZSTRONNOŚĆ:
- służą jako inspiracja dla organizacji,
- określają i motywują jej działania,
- ustalają cel, jaki powinien zostać osiągnięty;

·         Zasady pochodne to: NEUTRALNOŚĆ i NIEZALEŻNOŚĆ:
- umożliwiają stosowanie w praktyce zasad pierwotnych,
- zapewniają zaufanie wszystkich stron do Ruchu,
- określają jakimi środkami można osiągnąć wytyczone cele;

·         Zasady organizacyjne to: Dobrowolność, Jedność, Powszechność:
- dotyczą struktury i sposobu działania organizacji.
- Wszystkie zasady są ze sobą ściśle powiązane, w pewnym zakresie każda z nich wynika z innych.

Wartości Humanitarne

Wartości Humanitarne są istotą Ruchu Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca. Wartości te obecne są w Ruchu od jego początków aż po dzień dzisiejszy. Zachęcają one do poszanowania istoty ludzkiej, są włączone w Podstawowe Zasady. Wartości Humanitarne legły u podstaw Ruchu i do dnia dzisiejszego są drogowskazem w działaniach Ruchu. Wśród otwartego katalogu Wartości Humanitarnych wymienić należy:

·         Ochronę życia, zdrowia, poszanowanie godności ludzkiej,

·         Sprzeciw wobec dyskryminacji, nietolerancji i przemocy w stosunku do:
1. osób potrzebujących i upośledzonych
2. uchodźców i azylantów
3. nosicieli wirusa HIV i chorych na AIDS

·         Sprzeciw wobec rasizmu,

Wiarę w możliwość pokojowego rozwiązywania konfliktów. Promocja Podstawowych Zasad i Wartości Humanitarnych jest jednym z czterech podstawowych obszarów działań Federacji stowarzyszeń CK i CP zawartych w Strategii 2010.

Polski Czerwony Krzyż
Powstał w 1919 roku, po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, jako Polskie Towarzystwo Czerwonego Krzyża. W tym samym roku został uznany przez Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża i przystąpił do Międzynarodowej Federacji Stowarzyszeń Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca.

Od początku swojego istnienia PCK prowadził różnorodną działalność w dziedzinie ochrony zdrowia, pomocy socjalnej i medycznej, a także pracę wychowawczą z młodzieżą. Wyszkolił dziesiątki tysięcy sióstr PCK, pielęgniarek, ratowników, którzy udzielali pomocy zarówno w czasie działań wojennych, jak i w czasie pokoju. Jeszcze przed drugą wojną światową odegrał pionierską rolę w rozwijaniu krwiodawstwa w Polsce.

W czasie drugiej wojny światowej był jedną z nielicznych organizacji, która nie została zdelegalizowana przez Niemców. Szczególne znaczenie miało wówczas działanie istniejącego do dzisiaj Biura Informacji i Poszukiwań, które zajmowało się ustalaniem losów, poszukiwaniem zaginionych i ewidencją strat wojennych.

Po zakończeniu wojny podjął wysiłki, z których najważniejszym było niesienie pomocy poszkodowanym przez działania wojenne i łączenie rodzin. PCK uzyskał znaczną pomoc humanitarną dla społeczeństwa polskiego od innych organizacji czerwonokrzyskich. Dotyczy to zwłaszcza czasu po zakończeniu obu wojen światowych, ale także okresu stanu wojennego, gdy pomoc otrzymało ponad półtora miliona osób, w tym internowani i ich rodziny oraz liczne zakłady służby zdrowia.

Komu i jak pomagamy

Polski Czerwony Krzyż jest najstarszą organizacją humanitarną w Polsce. W przyszłym roku obchodzimy 90-lecie naszej działalności na rzecz najbardziej potrzebujących. Jesteśmy wszędzie tam, gdzie w imię humanitaryzmu - naszej naczelnej zasady, możemy dać ludziom radość i nadzieję na poprawę ich losu. Znamy potrzeby społeczności lokalnych, których członkowie są nie tylko adresatami, ale także wykonawcami naszych zadań.
PCK to przede wszystkim tworzący go ludzie - pracownicy i blisko 500 tys. wspierających nas członków, wolontariuszy (głównie młodzież).

Podstawowe zadania statutowe PCK to praca na rzecz potrzebujących, uwrażliwianie społeczeństwa na krzywdę ludzką i promocja idei niesienia bezinteresownej pomocy:

·         Upowszechnianie międzynarodowego prawa humanitarnego;
Prowadzimy działalność humanitarną na rzecz ofiar konfliktów zbrojnych. Współpracujemy z władzami publicznymi w trosce o zapewnienie poszanowania międzynarodowego prawa humanitarnego (Konwencji Genewskich). W czasie konfliktu zbrojnego wspomagamy wojskową i cywilną służbę zdrowia.

·         Prowadzenie Krajowego Biura Informacji i Poszukiwań;
Krajowe Biuro Informacji i Poszukiwań Polskiego Czerwonego Krzyża, z siedzibą w Warszawie, ma na celu odnajdywanie zaginionych podczas wojen i łączenie rodzin.

·         Promocja honorowego krwiodawstwa;

·         Niesienie pomocy ofiarom klęsk żywiołowych i katastrof w kraju i za granicą;
Niesiemy pomoc ofiarom w sytuacjach klęsk żywiołowych i katastrof na świecie, jak również przygotowujemy społeczeństwo do właściwych zachowań w sytuacjach podobnych kryzysów.

·         Opieka i pomoc socjalna;
Działamy na rzecz osób najbardziej potrzebujących, ubogich, chorych, niepełnosprawnych oraz mniejszości narodowych. Prowadzimy szkolenia w zakresie aktywizacji zawodowej osób zagrożonych wykluczeniem społecznym.

·         Promocja właściwych zachowań zdrowotnych i ekologicznych;
Przeciwdziałamy uzależnieniom, promujemy zdrowy tryb życia i odżywiania, mówimy o profilaktyce chorób nowotworowych i zakażnych.

·         Szkolenia z zakresu udzielania pierwszej pomocy zgodne ze standardami UE;
Jesteśmy liderem w zakresie szkoleń pierwszej pomocy w Polsce. Działamy bezpośrednio na rzecz osób poszkodowanych w wypadkach drogowych.

·         Działalność edukacyjna wśród dzieci i młodzieży, wolontariat;
Jednym z naszych priorytetów jest działalność wśród dzieci i młodzieży. Liczne kampanie i programy są bezpośrednio do nich kierowane. Organizujemy kolonie letnie i zimowe, prowadzimy placówki edukacyjno-oświatowe, opiekuńcze i socjalne. Nasi wolontariusze odbywają szkolenia niezbędne do wykonywania swoich zadań.

Młodzież PCK

Ruch Młodzieżowy Polskiego Czerwonego Krzyża nosi nazwę Młodzież Polskiego Czerwonego Krzyża i posługuje się skrótem "MPCK". Młodzież PCK jest integralną częścią Polskiego Czerwonego Krzyża. Nieprzerwanie, od 1921, zrzesza dzieci i młodzież działające w oparciu o idee i zasady Czerwonego Krzyża. Młodzież PCK działa na podstawie Statutu Polskiego Czerwonego Krzyża oraz Struktury i Zasad działania Ruchu Młodzieżowego PCK i szczegółowych regulaminów.
Znakiem organizacyjnym MPCK jest znak Czerwonego Krzyża na białym tle w obwódce z napisem "Polski Czerwony Krzyż Młodzież".

Celem strategicznym Młodzieży PCK jest pomoc osobom wymagającym wsparcia poprzez kształtowanie postaw humanitarnych w środowiskach dziecięco - młodzieżowych i ich aktywizację na rzecz osób potrzebujących.

Kto może się do nas przyłączyć? Każdy, kto chce zdziałać coś dobrego. Działać u nas możesz już od najmłodszych lat i pozostać z nami aż do ukończenia 30-tego roku życia. Zawsze, niezależnie od wieku i zainteresowań znajdziesz coś dla siebie:

·         Najmłodsi noszą z dumą znaczki "Klubu Wiewiórka"

·         Ze Szkoły Podstawowej do Gimnazjum i Liceum przejdziesz z legitymacją PCK w kieszeni, będąc członkiem Szkolnego Koła PCK

·         Czasy studenckie to piękne czasy, zwłaszcza w kołach akademickich

·         Zdziałaj jeszcze więcej, bądź liderem i członkiem grupy SIM PCK

A ponadto możesz edukować siebie i innych w zakresie pierwszej pomocy, pomagać w organizacji i przeprowadzaniu imprez w Domach Spokojnej Starości, Domach Dziecka, Pogotowiach Opiekuńczych, szkołach przyszpitalnych lub brać udział w ogólnopolskich akcjach i kampaniach, takich jak "Wyprawka dla Żaka", "Kampania Walki z Głodem" "Gorączka Złota", "Czerwonokrzyska Gwiazdka" czy "Wielkanoc z PCK", "Prawda o AIDS. Przekaż ją dalej".

Praca w Czerwonym Krzyżu daje nam możliwość samorealizacji, rozwijania własnych zainteresowań, przełamywania słabości. Daje odczuć smak sukcesów i porażek oraz niesamowite poczucie spełnienia. Różnorodność akcji i dynamika organizacji nie pozwala jednak aby codzienne działania przerodziły się w rutynę.

Międzynarodowy Ruch Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca

Międzynarodowy Ruch Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca to ruch humanitarny o zasięgu ogólnoświatowym, jeden z najstarszych w historii ludzkości. Jego częściami składowymi są:

·         Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża

·         Międzynarodowa Federacja Stowarzyszeń Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca

·         Stowarzyszenia krajowe Czerwonego Krzyża lub Czerwonego Półksiężyca

Dwie pierwsze instytucje działają na szczeblu międzynarodowym, a Stowarzyszenia Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca w poszczególnych krajach.

Wszystkie części składowe stosują się do postanowień wspólnego statutu, który określa ich specyficzną odpowiedzialność w dziedzinie działalności humanitarnej, ich wzajemne relacje i zasady współdziałania. Każda z części składowych Ruchu jest autonomiczna, działa w oparciu o własny statut i realizuje właściwe dla siebie cele i zadania. Każda z nich ma własną strukturę.

Wszystkie części składowe Ruchu spotykają się w ustalonych terminach na wspólnych sesjach, w celu omówienia tematów dotyczących całego Ruchu i przyjęcia ustaleń obowiązujących wszystkich. Odbywa się to na posiedzeniach Rady Delegatów Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca oraz na Międzynarodowej Konferencji Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca. W tym ostatnim forum biorą także udział przedstawiciele rządów państw będących stronami Konwencji Genewskich o ochronie ofiar konfliktów zbrojnych.

Jest oczywiste, że pomimo różnic występujących pomiędzy jego częściami składowymi, Ruch Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca jest postrzegany jako całość. Najważniejsze decyzje są podejmowane wspólnie, podobnie jak realizacja szeregu konkretnych zadań. Dotyczy to szczególnie: pomocy międzynarodowej dla ofiar klęsk żywiołowych lub konfliktów zbrojnych, przygotowanie do klęsk, różnego rodzaju szkolenia, upowszechnianie międzynarodowego prawa humanitarnego i wiele innych. Współpraca jest ułatwiona dzięki zawarciu wewnętrznych porozumień oraz dzięki pracy delegatur terenowych prowadzonych w wielu krajach świata zarówno przez MKCK jak i Federację oraz stałej wymianie informacji.

Wszystkie części składowe Ruchu, niezależnie od rodzaju działalności jaką w danym momencie podejmują, mają jednakowe podejście do spraw humanitarnych wynikające z Podstawowych Zasad Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca.

Schemat struktur Międzynarodowego Ruchu
Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca

* Międzynarodowej Konferencji CK i CP nie należy mylić z konferencjami dyplomatycznymi, na których spotykają się wyłącznie państwa w celu załatwienia konkretnej kwestii. Przykładem mogą być konferencje dyplomatyczne z 1949 r. i 1977 r. na których przyjęto konwencje genewskie i protokoły dodatkowe.

** Państwa strony konwencji genewskich nie są częścią Międzynarodowego Ruchu Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca, jednak ze względu na specjalny status Ruchu spotykają się co cztery lata na Międzynarodowych Konferencjach z częściami składowymi Ruchu (MKCK + Federacja + stowarzyszenia krajowe). Wszyscy uczestnicy konferencji mają równe prawa.

Znak

Czerwony Krzyż zwany również Krzyżem Genewskim (jeden z najlepiej rozpoznawalnych symboli na świecie), utworzony poprzez odwrócenie barw flagi szwajcarskiej, narodził się na konferencji międzynarodowej w Genewie w 1863 r., jako znak rozpoznawczy ochotników niosących pomoc rannym żołnierzom. W rok później stał się uznanym międzynarodowo znakiem wojskowych służb medycznych. Ochotnicy zrzeszający się w krajowych stowarzyszeniach pomocy dali początek Międzynarodowego Ruchowi Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca. W 1864 r. podpisano Konwencję Genewską wprowadzającą podstawy prawne dla używania tego znaku. W późniejszych latach (1929 r.) uznano, także jako znaki ochronne, czerwony półksiężyc na białym tle oraz czerwony lew i słońce. Te trzy znaki zatwierdzono w art. 38 I Konwencji Genewskiej z 1949 r. jako znaki ochronne wojskowych służb medycznych. Ochronę prawną posiada również godło narodowe Konfederacji Szwajcarskiej.

Znak w znaczeniu ochronnym

Jest to podstawowe zastosowanie znaku: w czasie konfliktu zbrojnego stanowi ono widzialny dowód ochrony, ustanowionej przez Konwencje Genewskie. Wskazuje walczącym, że osoby (ochotnicy Stowarzyszeń krajowych, personel medyczny, delegaci MKCK i in.), jednostki medyczne (szpitale, punkty pierwszej pomocy itp.) oraz środki transportu (lądowego, morskiego lub powietrznego) są chronione przez Konwencje Genewskie i ich Protokoły Dodatkowe. Znak, spełniając funkcję ochronną, musi wywoływać właściwy odruch u walczących - odruch poszanowania i powściągliwości. Powinien mieć duże wymiary, aby być widocznym.

Znak w znaczeniu informacyjnym

Znak w znaczeniu informacyjnym wskazuje, zwłaszcza w czasie pokoju, że dana osoba lub obiekt są związane z Międzynarodowym Ruchem Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca - bądź to ze stowarzyszeniem krajowym Czerwonego Krzyża lub Czerwonego Półksiężyca, bądź to z Międzynarodową Federacją Stowarzyszeń Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca, bądź też z Międzynarodowym Komitetem Czerwonego Krzyża. W takim przypadku znak powinien mieć niewielkie wymiary. Ma on również przypominać, że instytucje te działają zgodnie z Podstawowymi Zasadami Ruchu, a zatem stanowi również symbol: Humanitaryzmu, Bezstronności, Neutralności, Niezależności, Dobrowolności, Jedności I Powszechności.

W krajach części krajów muzułmańskich zamiast czerwonego krzyża używany jest znak czerwonego półksiężyca, spełniający te same funkcje. Od 1980 r. Iran zaprzestał używania znaku czerwonego lwa i słońca. W 2005 r. przyjęto III protokołem dodatkowym do konwencji genewskich nowy znak- Czerwony Kryształ. Wkładem Polskiego Czerwonego Krzyża w proces mający na celu przyjęcie nowego znaku jest uchwała Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża numer 426/2005 z 4 lipca 2005 r., w której wyrażono poparcie dla uchwalenia trzeciego protokołu i zwrócono się do władz i instytucji mających wpływ na jego przyszły kształt o działania na jego rzecz i zgodnie z jego postanowieniami.

Znak używany przez stowarzyszenie krajowe w czasie pokoju jest niewielkich rozmiarów - używany jako znak stowarzyszenia powinno występować razem z jego nazwą lub inicjałami.

Komisja ds. Ochrony Znaku Czerwonego Krzyża

Komisja ds. Ochrony Znaku Czerwonego Krzyża powstała w marcu 1995 r. przy Zarządzie Głównym Polskiego Czerwonego Krzyża. Przewodniczącym Komisji jest prof. dr hab. Jerzy Menkes.

Celem działania Komisji jest dbałość o ochronę znaku, szczególnie w obliczu częstych przypadków nadużycia lub niewłaściwego użycia znaku przez osoby fizyczne i prawne, media bądź też służby medyczne.

Skuteczność działań podejmowanych przez Komisję zależy w znacznej mierze od pomocy ze strony lokalnych struktur PCK, odpowiedzialnych za ochronę znaku na własnym terenie.

Zasady działania Komisji ds. Ochrony Znaku:

Komisja w realizacji swoich zadań kieruje się "Regulaminem Używania Znaku Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca" przyjętym przez Radę Delegatów Międzynarodowego Ruchu CK i CP w listopadzie 1991 roku w Budapeszcie oraz Uchwałą nr 54/2004 Krajowej Rady Reprezentantów z dnia 11.12.2004 r. w sprawie ochrony znaku czerwonego krzyża i czerwonego półksiężyca. Spotkania Komisji ds. Ochrony Znaku odbywają się przynajmniej cztery razy w roku. Jeżeli wymagają tego okoliczności Komisja może zebrać się w trybie nadzwyczajnym. Komisja podejmuje decyzje na zasadzie consensusu i informuje o swoich opiniach Prezydium Zarządu Głównego PCK.

Zadania Komisji ds. Ochrony Znaku:

·         informowanie za pośrednictwem mediów o funkcji, jaką pełni znak czerwonego krzyża i konieczności ochrony znaku CK celem utrwalenia tychże informacji w świadomości społecznej;

·         koordynowanie pracy osób odpowiedzialnych za ochronę znaku w skali kraju (przekazywanie informacji, instrukcji postępowania w przypadku nadużyć, propozycji pism interwencyjnych, materiałów szkoleniowych,) a także planowanie i prowadzenie szkoleń zarówno wśród pracowników jak i wolontariuszy PCK w celu doskonalenia ich pracy;

·         redagowanie dokumentów i przygotowywanie wydawnictw związanych z ochroną znaku;

·         opiniowanie pochodzących od instytucji, firm i osób wniosków o zezwolenie na użycie znaku kierowanych do Prezydium Zarządu Głównego PCK;

·         interweniowanie w przypadku nadużycia lub niewłaściwego użycia znaku przez instytucje, firmy, media i osoby prywatne działające w kraju w celu doprowadzenia do zaniechania nadużyć.

Struktura PCK

Struktura organizacyjna Polskiego Czerwonego Krzyża podzielona jest na cztery poziomy: krajowy, okręgowy i rejonowy. Poziom czwarty, najniższy w hierarchii, a tym samym jej fundament, to jednostki podstawowe. Szczegółowe kompetencje tych struktur określa Statut oraz wydane na jego podstawie regulaminy i instrukcje. Władzę naczelną nad pracami Stowarzyszenia sprawują:

·         Krajowa Rada Reprezentantów - organ uchwałodawczy, który jako "czerwonokrzyski parlament" reguluje wewnętrzne zasady funkcjonowania Stowarzyszenia oraz wyznacza ramową strategię jego działań. W skład KRR, wchodzą delegaci terenowi - przedstawiciele okręgów;

·         Zarząd Główny - organ wykonawczy, który kieruje pracami Stowarzyszenia. Jego członków wybiera na czteroletnią kadencję KRR.

Na szczeblu krajowym działają także: Główna Komisja Rewizyjna, Sąd Organizacyjny oraz Kapituła Odznaki Honorowej PCK.

Struktury szczebla okręgowego działają na poziomie wojewódzkim, zaś rejonowego w zasadzie na powiatowym. W ich obrębie funkcjonują, właściwe im, organy uchwałodawcze (rady reprezentantów), wykonawcze (zarządy) oraz kontrolne (komisje rewizyjne). Zarządy trzech powyższych szczebli mogą powoływać biura - w nich mają zatrudnienie etatowi pracownicy organizacji. Organy uchwałodawcze i kierujące Stowarzyszenia mogą również tworzyć rady i zespoły problemowe wspomagające ich działalność; np. rady honorowego krwiodawstwa, rady młodzieżowe.

W środowiskach zamieszkania, miejsca pracy lub nauki organizowane są, za aprobatą zarządów rejonowych, jednostki podstawowe np. koła PCK, kluby honorowych dawców krwi, w których zrzeszeni są członkowie.

Podstawy prawne

Polski Czerwony Krzyż jest stowarzyszeniem krajowym Czerwonego Krzyża Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu Konwencji Genewskich o ochronie ofiar wojny z dnia 12 sierpnia 1949 roku (Dziennik Us...