CON1.docx

(15 KB) Pobierz

CON. PRAES. ACT.

CON. PRAES. PASS.

CON. IMPF. ACT.

CON. IMPF. PAS.

CON. PRAES. ACT

ADORES

ADORET

ADOREMUS

ADORETIS

ADORENT

ADORER

ADORERIS

ADORETUR

ADOREMUR

ADOREMINI

ADORENTUR

ADORAREM

ADORARES

ADORARET

ADORAREMUS

ADORARETIS

ADORARENT

ADORARER

ADORARERIS

ADORARETUR

ADORAREMUR

ADORAREMINI

ADORARENTUR

SIM BYŁBYM

SIS BYŁBYŚ

SIT BYŁABY

SIMUS BYLIBYŚMY

SITIS BYLIBYŚCIE

SINT BYLIBY

MONEAM

MONEAS

MONEAT

MONEAMUS

MONEATIS

MONEANT

MONEAR

MONEARIS

MONEATUR

MONEAMUR

MONEAMINI

MONEANTUR

MONEREM

MONERES

MONERET

MONEREMUS

MONERETIS

MONERENT

MONERER

MONERERIS

MONERETUR

MONEREMUR

MONEREMINI

MONERENTUR

CON.

IMPERFECTI ACT.

ESSEM BYŁBYM

ESSES BYŁBYŚ

ESSET BYŁABY

ESSEMUS BYLIBYŚMY

ESSETIS BYLIBYŚCIE

ESSENT

BYLIBY

PINGAM

PINGAS

PINGAT

PINGAMUS

PINGATIS

PINGANT

PINGAR

PINGARIS

PINGATUR

PINGAMUR

PINGAMINI

PINGANTUR

PINGEREM

PINGERES

PINGERET

PINGEREMUS

PINGERETIS

PINGERENT

PINGERER

PINGERERIS

PINGERETUR

PINGEREMUR

PINGEREMINI

PINGERENTUR

 

ERUDIAM

ERUDIAS

ERUDIAT

ERUDIAMUS

ERUDIATIS

ERUDIANT

ERUDIAR

ERUDIARIS

ERUDIATUR

ERUDIAMUR

ERUDIAMINI

ERUDIANTUR

ERUDIREM

ERUDIRES

ERUDIRET

ERUDIREMUS

ERUDIRETIS

ERUDIRENT

ERUDIRER

ERUDIRERIS

ERUDIRETUR

ERUDIREMUR

ERUDIREMINI

ERUDIRENTUR

 

Coniunctivus praesentis activi tworzymy przez dodanie do tematu praesentis:

a. w I koniugacji cechy coniunctivu - e, oraz końcówek osobowych ( -o, -s, -t, -mus, -tis, -nt );

b. w II, III, IV koniugacji cechy coniunctivu - a, oraz końcówek osobowych ( -o, -s, -t, -mus, -tis, -nt )

Coniunctivus praesentis passivi tworzymy z tematu paesentis czasownika:

a. w I koniugacji dodajemy cechę -e i końcówki strony biernej (-r, -ris, -tur, -mur, -mini, -ntur );

b. w koniugacji II, III, IV dodajemy cechę -a i końcówki strony biernej (-r, -ris, -tur, -mur, -mini, -ntur )

Coniunctivus imperfecti activi zbudowany jest z tematu praesentis, cechy coniunctivu -re, oraz końcówek osobowych

( -o, -s, -t, -mus, -tis, -nt ) we wszystkich koniugacjach.

Coniunctivus imperfecti passivi jest zbudowany z tematu praesentis i cechy -re, oraz końcówek osobowych strony biernej (-r, -ris, -tur, -mur, -mini, -ntur ).

 

1. Coniunctivus hortativus - wezwania
- Gaudeamus igitur, iuvenes dum sumus. (Cieszmy się więc, dopóki młodzi jesteśmy.)
- Speremus pariter, parite metuamus. (W miłości na równi ufajmy i na równi lękajmy się.)

2. Coniunctivus iussivus - rozkazu
- Audiatur et altera pars. (Niech zostanie wysłuchana i druga strona.)
- Quidquid agis prudenter ages et respice finem. (Cokolwiek czynisz, czyń rozważnie i patrz końca.)

3. Coniunctivus irrealis - nierzeczywisty
- Rivalem possem non ego ferre Iovem. (Gdyby Jowisz był rywalem nie zniósłbym tego.)

4. Coniunctivus optativus - życzenia
- Sit venia verbo. (Za pozwoleniem.)
- Utinam falsus vates sim. (Obym był fałszywym prorokiem.)

5. Coniunctivus concessivus - przyzwolenia
- Naturam expellas furca tamen usque recurret. (Naturę choćbyś widłami wypędzał i tak wróci.)

6. Coniunctivus dubitativus - powątpiewania
- Quid agam, iudices, quo me vertam. (Cóż mamy czynić, do kogo sędziowie mamy się zwrócić.)

7. Coniunctivus prohibitivus - zakazu
- Puer telum ne habeat. (Dziecko niech nie posiada broni.)

8. Coniunctivus potentialis - możliwości
- Quis fallere possit amantem. (Któż mógłby oszukać zakochanego?)

 

 

Zgłoś jeśli naruszono regulamin