RECYKLING.pdf

(2367 KB) Pobierz
Politechnika Świętokrzyska
Wydział Zarządzania i Modelowania Komputerowego
Zarządzanie i Inżynieria Produkcji
System gospodarowania odpadami w gminie i
mieście Kunów
Podstawy recyklingu
Grupa L05
Stanioch Anna
070891
Wójcik Marlena
064539
Opiekun pracy:
Dr inż. Magdalena Rybaczewska-Błażejowska
Kielce 2013/2014
Spis treści:
1. Ogólna charakterystyka gminy Kunów……..………………………..........…...…3
2. Wytwarzanie odpadów komunalnych….……….…………………………..…......6
3. Sortowanie odpadów ……………………...…………………………………….10
4. Transport odpadów……..…………………..………………………….…….…..12
5. Zagospodarowanie (sortowanie)………...………………………………….……13
6.Wnioski……………………………………………………………………….…..18
7. Bibliografia ……………………...…………………..…………….…………….19
2
1. OGÓLNA CHARAKTERYSTYKA GMINY
Miasto i gmina Kunów położone są u podnóża Gór Świętokrzyskich, przy drodze
krajowej nr 9 Warszawa-Rzeszów. Gmina liczy 10083 mieszkańców. Kunów istniał
już w XI wieku i odgrywał istotną rolę jako część dóbr należących do biskupów
krakowskich. Nazwa miejscowości pochodzi prawdopodobnie od kuny, małego
zwierzątka o cennym futerku, licznie występującego w puszczach, które porastały te
tereny. Gmina Kunów jest bogata w surowce mające znaczenie gospodarcze; są to
głównie piaski, piaskowce, iły i skały krzemowo-okruchowe. W oparciu o lokalne
surowce od najdawniejszych czasów rozwijał się w okolicach Kunowa przemysł
kamieniarski. Tutejszy kamień posłużył do budowy wielu budowli nie tylko w
Polsce; są to m.in. klasztor na Świętym Krzyżu, Pałac Łazienkowski i Teatr
Narodowy w Warszawie. Samo miasto jak i jego okolice to raj dla turystów i
koneserów ciszy oraz odpoczynku wśród zieleni i malowniczych pamiątek
przeszłości. Miłośnicy przyrody mogą poznać na niewielkim obszarze dwie krainy
geobotaniczne- Wyżynę Sandomierską i Przedgórze Iłżeckie, rozdzielone dolinami
rzek Kamiennej i Świśliny. Północną część gminy pokrywają piaszczyste gleby
porośnięte kompleksem Lasów Iłżeckich. Południową część stanowią tereny lessowe
z malowniczymi, głębokimi wąwozami i skarpami stromo opadającymi ku dolinom
rzek. Na szlakach turystycznych można spotkać liczne osobliwości przyrodnicze:
odsłonięcia geologiczne, głazy narzutowe, żywe pomniki przyrody. Rozwój
turystyki zapewnia także zbiornik wodny "Wióry", znajdujący się na pograniczu
gmin Kunów i Pawłów. Wart uwagi jest XVII- wieczny kunowski kościół p.w. św.
Władysława z pięknie rzeźbionymi przez miejscowych kamieniarzy ołtarzami oraz
murowana dzwonnica wzniesiona w 1896r. wg. projektu Wojciecha Gersona.
Świadectwem dobrze rozwijającego się przemysłu już w I poł. XIX w. są ruiny
walcowni żelaza w Nietulisku Dużym wchodzącej w skład Staropolskiego Okręgu
Przemysłowego oraz ruiny fabryki tektury "Witulin" w Dołach Biskupich z pocz. XX
w., gdzie od czterech lat odbywa się ogólnopolska impreza Piknik
Gombrowiczowski. Godne obejrzenia są również: okazałe grodzisko powstałe na
odciętym suchą fosą cyplu tworzące zespół parkowo-dworski z XIX w. w Nietulisku
Małym; zespół parkowo-dworski w Chocimowie wraz z murowanym dworem z
1868 r. oraz kaplica św. Katarzyny z 1430 r. ufundowana przez bp. Oleśnickiego,
usytuowana na pograniczu wsi Miłkowska Karczma, przy dawnym trakcie Iłżeckim.
3
Krótka historia Kunowa
Już w XII w. był tu ośrodek administracyjny dla części dóbr biskupów krakowskich. Od
XVI stulecia Kunów znany jest w kraju jako ośrodek kamieniarski. Pierwsze wzmianki o
parafii św. Władysława pochodzą z 1281 r. Obecny kościół wzniesiony został w stylu
późnego renesansu w latach 1625-1637. W wyposażeniu uwagę zwracają ołtarze: XVII w.
główny oraz XIX w. boczne, wykonane z piaskowca przez miejscowych kamieniarzy. Przy
kościele stoi murowana dzwonnica wzniesiona w 1896 r. wg projektu znanego malarza
Wojciecha Gersona. Warto także wejść na sąsiadujący z kościołem cmentarz parafialny.
Oprócz zabytkowych rzeźb nagrobnych znajduje się tu także mogiła powstańców,
poległych w 1863r. w bitwie pod Janikiem-Sadłowizną. Na rozstaju traktów w Kolonii
Inwalidzkiej stoi najstarsza wolno stojąca kaplica w Polsce. Wzniesiona w stylu gotyckim
ok. 1430 r. pełniła zarazem rolę słupa granicznego, rozdzielającego klucze kunowski od
iłżeckiego. W środku znajduje się ołtarzyk z figurką patronki - św. Katarzyny z przełomu
XVII/XVIII w. Doły Biskupie-Witulin Nazwa tej fabrycznej osady związana jest z
Witoldem Gombrowiczem, którego rodzice byli głównymi współwłaścicielami nieczynnej
już dziś fabryki tektury. To od imienia ich najmłodszego syna zakład w 1911 r. nazwano
"Witulinem". Zachowany do dziś układ wodny, jak też widoczne zabudowania fabryki
oraz osiedla dla pracowników pochodzą głównie z lat 1885-1912. Wzniesiona z
kamiennych ciosów tama posiada zestaw drewnianych stawideł. Rozkwit przemysłu w
dorzeczu Kamiennej nastąpił po 1815 r. Związane to było z objęciem przez Stanisława
Staszica stanowiska dyrektora Wydziału Przemysłu i Kunsztów w rządzie Królestwa
Polskiego. Zaczął on realizować budowę "ciągłego zakładu fabryk żelaza na rzece
Kamiennej". Według planów surówki dostarczać miały wielkie piece zlokalizowane w
Starachowicach i górnym dorzeczu Kamiennej. Równolegle z budową zakładów i
pracami, mającymi na celu uczynienie z Kamiennej drogi transportowej, prowadzono
również zakrojone na szeroką skalę prace poszukiwawczo-górnicze. W 1903 r. wielka
powódź zniszczyła urządzenia hydrotechniczne. Obecnie ich pozostałości zadziwiają
starannym, funkcjonalnym rozplanowaniem oraz dbałością o bogatą formę
architektoniczną. W Nietulisku zachowały się: monumentalne ruiny wzniesionych w
panującym ówcześnie stylu klasycystycznym hal: walcowni i profili drobnych, ciekawie
rozplanowane osiedle mieszkaniowe dla pracowników, budynek zarządu oraz
pozostałości dawnego ujęcia wodnego.
Demografia
Gmina Kunów leży w północno-wschodniej części województwa świętokrzyskiego, na
obszarze dawnego Staropolskiego Okręgu Przemysłowego. Należy do powiatu
ostrowieckiego. W skład gminy wchodzi 17 sołectw. Atutem gminy jest położenie
geograficzne na pograniczu Gór Świętokrzyskich, Przedgórza Iłżeckiego oraz Wyżyny
Sandomiersko-Opatowskiej. Obszar porozcinany jest doliną rzeki Kamiennej i Świśliny, a
także wieloma małymi potokami. Bogate urzeźbienie terenu, różnorodność gleb, ponad 43
% zalesienie oraz duże zasoby wody decydują o atrakcyjności terenu o każdej porze roku.
4
Lasy położone w północnej części gminy stanowią fragment korytarza ekologicznego
łączącego Góry Świętokrzyskie i dolinę środkowej Wisły. Cala gmina znajduje się w
granicach obszaru chronionego krajobrazu doliny Kamiennej. Północną jej cześć
pokrywają piaszczyste gleby porośnięte lasem, południową zaś - urodzajne gleby lessowe.
Malowniczo wyglądają głębokie wąwozy i skarpy. Gmina jest dość bogata w surowce
takie, jak piaski, piaskowce, iły i skaty krzemowo-okruchowe, które mają znaczenie
gospodarcze. Przez tereny gminy przebiega linia kolejowa i droga krajowa nr 9 Radom -
Rzeszów. Jest łatwy dostęp do komunikacji publicznej, MPK i PKS. Z łatwością dojechać
można do położonego niedaleko Rezerwatu Archeologicznego w Krzemionkach, a także
do Gór Świętokrzyskich. Teren gminy to raj dla turystów i koneserów ciszy, którzy chcą
odpocząć wśród zieleni i malowniczych pamiątek przeszłości.
1
Struktura ludności
Miasto i gminę Kunów zamieszkuje 10 083 osób. Struktura ludności kreowana jest
zwiększającą się ilością osób w wieku poprodukcyjnym. Obraz liczbowy został
przedstawiony w poniższych tabelach
Tabela 1. Liczba mieszkańców
2010
Ludność ogółem
10131
Kobiety
5128
Mężczyźni
5003
Źródło: Rocznik statystyczny
2011
10151
5147
5004
2012
10083
5101
4982
Tabela 2. Wybrane dane statystyczne i ludność według płci i wieku.
1
Strona główna gminy Kunów
5

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika:

Zgłoś jeśli naruszono regulamin