n2k.compressed.pdf

(225 KB) Pobierz

Gatunki chronione w Kampinoskim Parku Narodowym

Dyrektywą Ptasią

Lp.

Nazwa polska

Bąk

Bocian czarny

Bocian biały

Trzmielojad

Bielik

Błotniak stawowy

Błotniak łąkowy

Orlik krzykliwy

Kropiatka

Zielonka

Derkacz

Żuraw

Lelek

Dzięcioł czarny

Dzięcioł średni

Lerka

Podróżniczek

Jarzębatka

Muchołówka mała

Gąsiorek

Ortolan

Nazwa łacińska

Botaurus stellaris

Ciconia nigra

Ciconia ciconia

Pernis apivorus

Haliaeetus albicilla

Circus aeruginosus

Circus pygargus

Aquila pomarina

Porzana porzana

Porzana parva

Crex crex

Grus grus

Caprimulgus europaeus

Dryocopus martius

Dendrocopos medius

Lullula arborea

Luscinia svecica

Sylvia nissoria

Ficedula parva

Lanius collurio

Emberiza hortulana

Siedliska cd.

Lp.

Torfowiska przejściowe i trzę-

sawiska

Grąd subkontynentalny

Bór bagienny

Łęgi wierzbowe, topolowe,

olszowe, jesionowe

Ciepłolubne dąbrowy

Sosnowy bór chrobotkowy

Rośliny

Leniec bezpodkwiatkowy

Sasanka otwarta

Starodub łąkowy

Dzwonecznik wonny

Nazwa polska

Trzepla zielona

Zalotka większa

Szlaczkoń szafraniec

Czerwończyk nieparek

Czerwończyk fioletek

Modraszek nausitous

Modraszek telejus

Przeplatka aurinia

Pachnica dębowa

Różanka

Piskorz

Traszka grzebieniasta

Kumak nizinny

Mopek

Nocek łydkowłosy

Nocek duży

Bóbr europejski

Wydra

Ryś

Thesium ebracteatum

Pulsatilla patens

Ostericum palustre

Adenophora liliifolia

Zwierzęta

Nazwa łacińska

Ophiogomphus cecilia

Leucorrhinia pectoralis

Colias myrmidone

Lycaena dispar

Lycaena helle

Maculinea nausithous

Maculinea teleius

Euphydryas aurinia

Osmoderma eremita

Rodeus sericeus amarus

Misgurnus fossilis

Triturus cristatus

Bombina bombina

Barbastella barbastellus

Myotis dasycneme

Myotis myotis

Castor fiber

Lutra lutra

Lynx lynx

Takson

owad - ważka

owad - motyl

owad - chrząszcz

ryba

płaz

ssak - nietoperz

ssak

Folder sfinansowano

ze środków:

Carici canescentis-Agrostietum

caninae

Tilio-Carpinetum

Vaccinio uliginosi-Pinetum

Fraxino-alnetum oraz Salici-Po-

puletum

Potentillo albae-Quercetum

Cladonio-Pinetum

KAMPINOSKI PARK

NARODOWY

Sasanka otwarta

Siedliska, rośliny i zwierzęta (bez ptaków) chronione

w Kampinoskim Parku Narodowym Dyrektywą Siedliskową

Lp.

Nazwa polska

Siedliska

Wydmy śródlądowe z murawami

napiaskowymi

Suche wrzosowiska

Ciepłolubne śródlądowe murawy

napiaskowe

Zmiennowilgotne łąki trzęśli-

cowe

Niżowe świeże łąki użytkowane

ekstensywnie

Torfowiska wysokie z roślinno-

ścią torfotwórczą

Spergulo vernalis-Corynephoretum

Arctostaphylo–Callunetum

Festuco psammophilae-Koelerietum

glaucae oraz Sileno otitis-Festu-

cetum

Molinietum medioeuropaeum

Arrhenatheretum medioeuropaeum

Sphagnion magellanici

Nazwa łacińska

Europejska sieć ekologiczna Natura 2000 jest systemem ob-

szarów chroniących najcenniejsze siedliska przyrodnicze oraz

gatunki roślin i zwierząt, które wymagają szczególnej pomocy

człowieka. Ale Natura 2000 to także szansa dla społeczności

lokalnych na rozwój w zgodzie ze środowiskiem naturalnym,

bowiem opiera się na partnerstwie, na którym zyskują wszyscy

zainteresowani. Jako program Unii Europejskiej obejmuje swoim

zasięgiem wszystkie kraje członkowskie należące do wspólnoty.

Jest systematycznie wdrażany od 1992 roku, w Polsce obowiązuje

od naszego wstąpienia do Unii w 2004 roku.

Ochrona gatunków jest realizowana przede wszystkim po-

przez ochronę ich środowisk życia. Dlatego obszary Natura 2000

tworzone są w miejscach szczególnie istotnych dla zagrożonych

gatunków lub siedlisk. Są to zarówno obszary naturalne (lasy,

góry), jak i tereny od stuleci użytkowane przez człowieka (łąki,

pastwiska), z którymi związanych jest wiele gatunków roślin

i zwierząt. Obszary wchodzące w skład sieci wyznaczane są na

podstawie dwóch dyrektyw Unii Europejskiej:

1. Dyrektywy 79/409/EWG o ochronie dziko żyjących ptaków

z dnia 2 kwietnia 1979 r., zwanej Dyrektywą Ptasią (Birds

Directive).

2. Dyrektywy 92/43/EWG o ochronie siedlisk przyrodniczych

oraz dziko żyjącej fauny i flory z dnia 21 maja 1992 r., zwanej

Dyrektywą Siedliskową (Habitats Directive).

Dyrektywa Ptasia w załączniku 1 zawiera wykaz 180 ga-

tunków ptaków wymierających lub zagrożonych i obliguje do

wyznaczenia tzw. Obszarów Specjalnej Ochrony (OSO). W ko-

lejnych załącznikach wymienione są gatunki łowne, gatunki do-

puszczone do handlu oraz zabronione metody zabijania ptaków

w państwach członkowskich Unii.

Dyrektywa siedliskowa w załącznikach 1 i 2 zawiera listę 198

typów siedlisk, w tym 61 priorytetowych, wymagających utwo-

rzenia tzw. Specjalnych Obszarów Ochrony (SOO) oraz listę 483

Kampinoski Park Narodowy

ul. Tetmajera 38, 05-080 Izabelin

tel.: (022) 722 60 21, 722 60 01, fax: (022) 722 65 60

e-mail: dyrekcja@kampinoski-pn.gov.pl

www: kampinoski-pn.gov.pl

Tekst: Grzegorz Okołów, Dawid Marczak

Zdjęcia: Grzegorz Okołów, Dawid Marczak; rys: Anna Lewandowska

Redakcja: Andrzej Lubański

Opracowanie graficzne: Piotr Fidler

NATURA 2000

Ryś

w granicach parku znalazł się Specjalny Obszar Ochrony siedlisk

Forty Modlińskie (PLH140020, pow. 157,25 ha), utworzony

dla ochrony zimowisk nietoperzy w kompleksie fortów Twierdzy

Modlin. Ponadto enklawa parku znana pod nazwą „Ruska Kępa”

wchodzi w skład Obszaru Specjalnej Ochrony ptaków Dolina

Środkowej Wisły (PLB140 004, pow. 30 848,71ha).

Kumak nizinny

Zalotka większa

Modraszek telejus

Gatunek parasolowy

gatunek, którego ochrona zapewnia zacho-

wanie innych gatunków bytujących w jego

otoczeniu.

taksonów (gatunków lub rodzajów) roślin i 222 taksonów zwie-

rząt (bez ptaków), dla których ochrony wyznaczane są SOO.

Obie dyrektywy Unia Europejska ustanowiła w celu ochrony

najbardziej zagrożonych siedlisk i gatunków w Europie. Kontekst

ten powoduje, że w wykazach obok gatunków rzadkich w Polsce,

jak orzeł przedni, znajdują się gatunki u nas pospolite, na przy-

kład bocian biały. Dla każdego kraju określa się listę referencyjną

siedlisk i gatunków, dla których należy utworzyć obszary Natura

2000. W naszym kraju jest to 129 gatunków ptaków, 76 typów

siedlisk oraz 45 taksonów roślin i 91 taksonów zwierząt.

Gatunki i siedliska, których występowanie w granicach

Unii Europejskiej jest zagrożone uznawane są za priorytetowe,

a wspólnota ponosi szczególną odpowiedzialność za ich ochronę.

Wiele gatunków to tzw. „gatunki parasolowe”, których ochrona

przynosi korzyści także innym gatunkom. Na przykład ochro-

na miejsc występowania chrząszcza pachnicy dębowej, czyli sta-

rych obumierających dębów i lip, zapewnia ochronę wszystkich

innych organizmów związanych z obumierającymi drzewami,

w tym grzybów, których unijne dyrektywy w ogóle nie wymie-

niają. Chroniąc miejsca występowania kumaka nizinnego, to

jest drobne zbiorniki wodne, chronimy też wszystkie pozosta-

łe organizmy tam żyjące. Dla ochrony kilku gatunków motyli

na terenie Kampinoskiego Parku Narodowego realizowany jest

unijny projekt LIFE „Motylowe łąki” obejmujący wykaszanie

i odkrzaczanie około 150 ha łąk. Dzięki temu oprócz motyli

chronione są inne organizmy związane ze środowiskiem łąko-

wym, jak np. storczyki.

Każdy obszar chroniony wchodzący w skład sieci Natura 2000

posiada swój kod. Obszary wyznaczane na podstawie Dyrektywy

Ptasiej mają kod zaczynający się od liter PLB, Dyrektywy Sie-

dliskowej – PLH, natomiast spełniające wymogi obu dyrektyw

– PLC. Do chwili obecnej rząd Polski ustanowił w drodze roz-

porządzenia ministra środowiska 124 Obszary Specjalnej Ochro-

ny ptaków oraz wysłał do akceptacji Komisji Europejskiej 364

propozycje Specjalnych Obszarów Ochrony siedlisk. W ocenie

wielu naukowców i ekologicznych organizacji pozarządowych

lista ta jest niewystarczająca, dlatego dodatkowo została opraco-

wana tzw. Shadow List, zawierająca obszary, które powinny wejść

w skład sieci.

Sieć obszarów Natura 2000 obejmuje zarówno obszary już

chronione, czyli parki narodowe, parki krajobrazowe i rezerwaty

przyrody, jak i tereny nie objęte wcześniej żadną formą ochrony,

często użytkowane rolniczo. Natura 2000 nie zmienia dotychczas

obowiązujących przepisów ochronnych ani granic. Nie oznacza

też automatycznego ograniczenia możliwości gospodarowania

na danym terenie. Użytkowanie gruntów nie może jednak do-

prowadzić do obniżenia wartości przyrodniczej terenu, a plany

i projekty inwestycji, które mogą wywrzeć negatywny wpływ

na chronione gatunki i siedliska, muszą zostać poddane ocenie

Łęg

oddziaływania środowiska na danym obszarze Natura 2000.

W przypadku dużego zagrożenia należy znaleźć rozwiązania al-

ternatywne, na przykład zmienić przebieg planowanej drogi.

Jeżeli nie jest to możliwe, a inwestycja jest niezbędna dla inte-

resu publicznego, inwestor zobowiązany jest do dokonania tzw.

kompensacji przyrodniczej, która polega na przeprowadzeniu w

innym miejscu działań na rzecz przyrody (sadzenie drzew, od-

twarzanie oczek wodnych itp.), co powinno równoważyć ponie-

sione straty.

Natura 2000 w odróżnieniu od tradycyjnych form ochrony

jest formą dynamiczną, nastawioną na rezultaty ochrony danych

gatunków lub siedlisk. Jeżeli na obszarze chronionym gatunkom

nic nie zagraża, to utrzymywany jest stan istniejący. W przypad-

ku pojawienia się zagrożeń podejmowane są przeciwdziałania

zmierzające do usunięcia niebezpieczeństw. Może to być zmiana

dotychczasowego sposobu użytkowania terenu poprzez modyfi-

kację prowadzonej gospodarki rolnej lub leśnej czy działania ak-

tywne, na przykład koszenie cennych przyrodniczo łąk w celu

ich ochrony przed roślinami drzewiastymi. Podstawą planowa-

nia działań ochronnych jest więc monitoring i obserwacja stanu

przyrody.

Państwa członkowskie zobowiązane są płacić za zarządzanie

obszarami Natura 2000 na swoim terytorium. Unia Europejska

pomaga jednak finansować pilne lub innowacyjne prace. W tym

celu utworzono specjalny fundusz LIFE Nature, który jest zarzą-

dzany przez Komisję Europejską, a ściślej przez dyrekcję general-

ną ds. środowiska. Są także inne fundusze wspólnotowe, które

mogą być wykorzystywane na cele obszarów Natura 2000, jak na

przykład fundusze strukturalne i programy rolnośrodowiskowe.

Kampinoski Park Narodowy wszedł w skład sieci Natura

2000 jako obszar Puszcza Kampinoska (PLC140001) o pow. 37

640,49 ha, obejmujący główny kompleks puszczy. Dodatkowo

Bielik

W granicach parku występuje 21 gatunków ptaków wymie-

nionych w załączniku I Dyrektywy Ptasiej, natomiast spośród

gatunków i siedlisk figurujących w Dyrektywie Siedliskowej – 12

typów siedlisk, 4 gatunki roślin i 19 gatunków zwierząt.

Plik z chomika:

MECENASDUPA

n2k.compressed.pdf

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: