KODEKS ROWERZYSTY KPN.compressed.pdf

(637 KB) Pobierz
stwa na szlakach turystycznych. Dotyczy to
zwłaszcza podwarszawskiej części, gdzie na-
tężenie ruchu turystycznego jest największe,
a duży procent odwiedzających stanowią oso-
by starsze. Pierwszeństwo zawsze mają tury-
ści piesi, dopiero potem rowerzyści, a na końcu
jeźdźcy na koniach. Niestety, regularnie zdarza-
ją się skargi na hulających rowerzystów, którzy
w ogóle nie zważają na pieszych.
KAMPINOSKI
PARK
NARODOWY
przeciwpożarowych. Szczególną ostrożność na-
leży zachować zwłaszcza w okresie suszy.
Przepisy są ustalane nie po to, aby utrudniać
nam życie, ale po to, by zachować przyrodę
podstołecznej puszczy dla przyszłych pokoleń.
Pamiętajmy, że Straż Parku i uprawnieni pra-
cownicy parku mogą karać mandatami za łama-
nie obowiązujących przepisów.
Mieszkańcy niewielu miast mogą cieszyć się
z sąsiedztwia tak rozległego obszaru dzikiej
przyrody. Doceńmy to i pozwólmy, aby nasze
dzieci i wnuki także mogły czerpać przyjemność
z wędrówek puszczańskimi szlakami. Odwie-
dzane miejsca zostawmy w takim stanie, w jakim
byśmy chcieli je zastać.
Nieprzyjemną pamiątką po odwiedzających
są śmieci. Tworzywa sztuczne, które są ich
głównym składnikiem, rozkładają się bardzo dłu-
go. Szklane i plastykowe butelki są śmiertelną
pułapką dla owadów i drobnych ssaków. Skoro
bierzemy ze sobą napoje, to także możemy za-
brać o wiele przecież lżejsze po nich opakowa-
nia. Corocznie z terenu parku usuwane jest kil-
kaset m
3
śmieci, co opłacane jest z budżetu, czyli
pieniędzy podatników.
W ostatnich latach została odnowiona infra-
struktura turystyczna. Postawiono nowe wia-
ty, stojaki z mapami i tablice informacyjne. Nie
niszczmy ich, niech służą one także innym.
Jednym z największych zagrożeń parku są
pożary. Kampinoskie lasy rosnące na wydmach
są bardzo wrażliwe na zaprószenie ognia. Dlate-
go należy bezwzględnie przestrzegać przepisów
kodeks
rowerzysty
Folder współfinansowany przez Unię Europejską
ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego
Tekst: Grzegorz Okołów, konsultacje: Małgorzata Mickiewicz, Jerzy Misiak
Rysunki: Łukasz Wierzbicki ,redakcja: Andrzej Lubański
Projekt graficzny: Piotr Fidler
nakład 5000 egz.
© Kampinoski Park Narodowy 2010
czeństwa, ale korzystnie z ich zasobów nie może
prowadzić do degradacji przyrody. Najważ-
niejszą funkcją parku narodowego jest ochrona
przyrody, a wszystkie inne sposoby wykorzysta-
nia łącznie z turystyką muszą być temu podpo-
rządkowane. W parku dozwolona jest turystyka
piesza i rowerowa oraz konna na określonych za-
sadach, a w okresie zimowym także narciarska.
Turystyka rowerowa pozwala na nieskrępo-
wany kontakt z przyrodą oraz podziwianie krajo-
brazów. Ma to znaczenie zwłaszcza na nizinach,
Kampinoski Park Narodowy jest naturalnym za-
pleczem rekreacji i wypoczynku dla niemal dwu-
milionowej aglomeracji warszawskiej. Rocznie
odwiedza go 0,5–1 mln osób, wśród których co-
raz liczniejszą grupę stanowią rowerzyści.
W parku są warunki do uprawiania turystyki
rowerowej dla każdego. Umożliwiają to zróżni-
cowane trasy – od lekkich dla początkujących,
aż po długie, pełne zjazdów, podjazdów i zakrę-
tów dla wymagających. Na jego terenie znajduje
się ok. 360 km pieszych szlaków turystycznych,
po których dopuszczalna jest jazda rowerem.
Specjalnie dla cyklistów wytyczono ponad
200 km szlaków rowerowych. Tworzą je duża
pętla objazdowa oraz szlaki łącznikowe. Rowe-
rami można poruszać się także po drogach pu-
blicznych. Dość uciążliwy jest dojazd rowerem
do parku z Warszawy, gdyż trudno uniknąć jaz-
dy zatłoczonymi drogami publicznymi. Dobrym
rozwiązaniem jest zabranie roweru do pociągu
podmiejskiego i dojazd od strony Błonia, So-
chaczewa lub Nowego Dworu Mazowieckiego.
Zmotoryzowani mogą zabrać rower na samo-
chód i zacząć jazdę od któregoś z parkingów.
Parki narodowe są najwyższą formą ochrony
przyrody w naszym kraju. Są otwarte dla społe-
gólną czujność należy zachować na skrzyżowa-
niach dróg.
Często zdarza się, że szlak wiedzie przez te-
reny piaszczyste. Nie szukajmy wówczas bocz-
nych ścieżek, nie rozjeżdżajmy wydm i przy-
rody żywej. W takich miejscach warto zejść
z roweru i przejść kilka metrów pieszo. Rowe-
ry górskie stwarzają pokusę jazdy poza droga-
mi. Dla posiadaczy takich rowerów szczególnie
zachęcające są piaszczyste wydmy – kuszą, by
wjechać na szczyt, a następnie zjechać pędem
w dół. Ignoruje się przy tym fakt, że rower może
dokonać wtedy niemałych spustoszeń, o wie-
le większych niż turysta pieszy. Przyroda na
wydmach jest bardzo podatna na zniszczenie,
a jej regeneracja trwa kilkanaście i więcej lat.
Hałaśliwe zachowywanie się odwiedzających
powoduje płoszenie zwierząt, poza tym jest nie-
przyjemne dla innych osób szukających ciszy
i spokoju. Najbardziej intensywny ruch turystycz-
ny przypada na okres wiosenno-letni, który jest
czasem narodzin i wychowania młodych, kiedy
zwierzęta najbardziej potrzebują spokoju.
Odwiedzając park, należy pamiętać także
o innych turystach oraz o zasadach pierwszeń-
gdzie wiele krajobrazów jest dosyć monotonnych,
a rowerem dzięki większej mobilności możemy
zwiedzić więcej. Odwiedzając park pamiętajmy,
aby poruszać się wyłącznie po wyznakowanych
szlakach. Jazda poza nimi jest niedopuszczal-
na, gdyż grozi wtargnięciem w rejony nie prze-
znaczonych dla turystów i miejsca określane
mianem mateczników, gdzie są ostoje zwierzy-
ny. Uszanujmy prawa i potrzeby mieszkańców
puszczy. Jesteśmy tylko gośćmi! Puszczańskie
szlaki są dobrze i czytelnie oznakowane, jed-
nak większość znaków namalowanych jest na
drzewach, więc mogą być zasłonięte przez liście
i w czasie jazdy możemy je przeoczyć. Szcze-

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika:

Zgłoś jeśli naruszono regulamin