merged.pdf

(134 KB) Pobierz
Strona g³ówn
a
Zarz±
d
Histori
a
Go
Publikacj
e
Propozycj
e
Galeri Link Emai
Kroniki GOT
a
i
l
<<< Pierwszy okres działalności Towarzystwa Tatrzańskiego
Pierwsi członkowie Towarzystwa Tatrzańskiego
W publikowanych w Pamiętnikach Towarzystwa Tatrzańskiego spisach członków TT spotkać
można przedstawicieli wszelakich profesji, nazwiska ludzi zasłużonych dla nauki i sztuki jak
też takie, które dzisiaj nie mówią nikomu nic. A oto kilka sylwetek członków TT związanych z
Warszawą z tamtego okresu:
Adolf Scholtze
(1833-1914) - chemik i przemysłowiec, dyrektor i współwłaściciel
warszawskiej fabryki chemikaliów. Był miłośnikiem przyrody i nauk przyrodniczych,
pomysłodawcą i inicjatorem założenia Towarzystwa Muzeum Tatrzańskiego, a następnie
stworzenia samego Muzeum. To jego zasługą było zdobycie lokalu i zbiorów muzealnych oraz
przygotowanie pierwszych ekspozycji. W Zakopanem przebywał każdego lata od 1885 roku,
gdzie społecznie zajmował się m.in. założeniem szpitala i Towarzystwem Gospodarczym dla
Przemysłu
Drzewnego.
Wojciech Gerson
(1831-1901) - wybitny malarz, ilustrator i pedagog. Był jednym z
pierwszych polskich krajoznawców. W Tatry po raz pierwszy trafił w 1860 roku, kiedy to
powstała akwarela W Tatrach. W latach 1887-98 przebywał corocznie w Zakopanem,
odbywając wycieczki w Tatry i wokół nich. Z wycieczek tych pochodzi wiele j ego obrazów
olejnych i akwarel. Wykonane przez niego krajobrazy tatrzańskie są zaliczane do czołowych
pozycji
polskiego
malarstwa
realistycznego.
Jan Robert Gebethner
(1860-1910) - księgarz, wydawca i współwłaściciel firmy "Gebethner i
Wolff'. Był wydawcą pierwszego wydania Na przełęczy Stanisława Witkiewicza oraz Pieśni
Mieczysława Karłowicza. Został mianowany Delegatem Tow. Tatrz. w Warszawie. Od
początku lat 80-tych dużo chodził w Tatry w towarzystwie m.in. Ferdynanda Hoesicka i
Bogusława
Hersego.
Ignacy Baranowski
(1833-1919) - wybitny lekarz i profesor Uniwersytetu Warszawskiego,
asystent, a z czasem przyjaciel Tytusa Chałubińskiego. Posiadał w Zakopanem własny dom,
który stał się z biegiem czasu ważnym ośrodkiem kulturalnym. Miał duży wkład w pracach
przy założeniu a następnie rozwoju Muzeum Tatrzańskiego. Bardzo żywo włączył się do akcji
pozyskiwania środków dla sanatoriów gruźliczych w Zakopanem i w Rabce. Wspomagał też
zakopiańską Pomoc Bratnią. Mocno przyjaźnił się ze Stanisławem Witkiewiczem.
August
Wrześniowski
(1836-1892) - zoolog i profesor UW. Często przyjeżdżał do Zakopanego i
uczestniczył w wyprawach tatrzańskich Chałubińskiego, podczas których prowadził badania
skorupiaków i wymoczków. Oprócz zagadnień zoologicznych interesowały go wszechstronnie
Tatry i Podhale. Świadczą o tym dwie fundamentalne prace zamieszczone w Pamiętnikach
TT: Tatry i Podhale (1882) zawierająca szkic etnografii Podhala, zbójnictwa i pasterstwa
tatrzańskiego oraz słownik gwary podhalańskiej pt. Spis wyrazów podhalańskich (1885).
Henryk Sienkiewicz
(1846-1916) - wybitny pisarz swój kontakt z górami rozpoczął od
Szczawnicy, w której gościł w latach 1868 i 1879. W Tatry po raz pierwszy przybył w 1886
roku, aby ukończyć Potop. Od tej pory stał się stałym gościem w Zakopanem. Żywo
angażował się w sprawy ogólnonarodowe, jak np. budowa mauzoleum Juliusza Słowackiego
na wyspie na Czarnym Stawie, czy licytacja dóbr zakopiańskich, zakończona wykupieniem
ich przez hr. Władysława Zamoyskiego, ale również nie pozostawał obojętny na codzienne
troski
górali.
Sporo
pisał
o
górach
i
ludziach
je
zamieszkujących.
Mieczysław Karłowicz
(1876-1909) - jeden z największych polskich kompozytorów muzyki
symfonicznej, wybitny taternik, narciarz i fotograf. Wraz z Mariuszem Zaruskim był
współinicjatorem założenia TOPR. Dokonał wielu znaczących w tym czasie przejść
taternickich i był jednym z pionierów znakowania szlaków tatrzańskich. Wielką wagę
przywiązywał do ochrony przyrody i przeżyć estetycznych w górach.
Sekcja Miłośników Gór >>>
Strona g³ówn
a
Zarz±
d
Histori
a
Go
Publikacj
e
Propozycj
e
Galeri Link Emai
Kroniki GOT
a
i
l
<<< PTT Oddział w Warszawie
Koło Wysokogórskie
Osobną kartę stanowi
Koło Wysokogórskie
Oddziału Warszawskiego PTT utworzone 17
maj a 1930 roku przez grupę młodych, czynnych taterników warszawskich, którym przewodził
Wiesław Stanisławski. Pierwszy Zarząd Koła stanowili: prezes Stefan Bernadzikiewicz,
wiceprezes Henryk Mogilnicki, sekretarz i skarbnik Bolesław Chwaściński, bibliotekarz
Konstanty Jodko-Narkiewicz. W Komis i Rewizyjnej : Stanisław Murczyński, Tadeusz
Pawłowski i Jacek Żuławski. Liczba członków w pierwszym roku działania wynosiła 28, by
dojść do 46 w roku 1935. Koło prowadziło bardzo żywą działalność taternicką, szkoleniową
organizując kursy i cykle referatów oraz prowadziło własną bibliotekę i wypożyczalnię sprzętu
taternickiego i biwakowego. Wydano 2 zeszyty Nowe drogi w Tatrach Wysokich. Zebrania
Koła odbywały się raz w tygodniu w siedzibie Oddziału. Dzięki staraniom członków Koła
doszły do skutku pierwsze polskie wyprawy w góry wysokie oraz polarne. I tak w listopadzie
1933 roku wyruszyła pierwsza polska wyprawa w góry pozaeuropejskie - Andy - w składzie:
K. Jodko-Narkiewicz - kierownik, S. W. Daszyński -badania geologiczne, J. K. Dorawski -
badania fizjologiczne, A. Karpiński - pomiary meteorologiczne, Stefan Osiecki - filmowanie i
W. Ostrowski - fotografowanie. Plonem wyprawy było zdobycie najwyższych szczytów
Ameryki: Aconcagua i Mercedario, film oraz około 2000 zdjęć oraz dokonanie interesujących
badań naukowych. W lipcu i sierpniu 1934 roku odbyła się pierwsza polska wyprawa polarna
do Ziemi Torella na Spitsbergenie, w której skład weszli S. Bernadzikiewicz - kierownik, W.
Biernacki i H. Mogilnicki - zdjęcia i radiotelegrafia, S. Z. Różycki - geologia, S. Siedlecki -
meteorologia, S. B. Zagajski -triangulacja, A. Zawadzki - stereofotogrametria. Członkowie
wyprawy zwiedzili 26 szczytów z najwyższym szczytem Ziemi Torella - Berzelius (1204) na
czele (S. Bernadzikiewicz). Dokładnie zbadano geologię terenu, wykonano mapę części
Ziemi Torella , zgromadzono zbiory geologiczne, botaniczne oraz przeprowadzono
obserwacje meteorologiczne. W zorganizowanej latem 1934 roku przez ST PTT wyprawie w
marokański Atlas Wysoki, z ramienia KW OW PTT udział wzięli: B. Chwaściński i J. Wojsznis.
Dokonali oni trudnych wspinaczek skalnych m.in. na Dżebel Tubkal (4165), Amsodu (4070) i
Dżebel Tinerget (3555). W połowie roku 1935 bracia Bernadzikiewiczowie, B. Chwaściński,
W. Ostrowski i J. Wojsznis wzięli udział w zorganizowanej przez KW PTT wyprawie w
Kaukaz, podczas której dokonali trudnych wspinaczek w masywie Dych-tau, Adi-Choch i
Burżuli. Członkowie Koła dążyli do zjednoczenia polskich organizacji taternickich i
nawiązywali ścisłą współpracę z Oddziałem Warszawskim PTT i Sekcją Turystyczną PTT już
w roku 1932. W wyniku tych działań po ustaleniu i unifikacji Statutu doszło do przekształcenia
Koła Wysokogórskiego O W PTT, Sekcji Turystycznej PTT i Sekcji Turystycznej AZS w
Krakowie w Klub Wysokogórski PTT. W ramach tych przekształceń 30 stycznia 1936 roku KW
OW PTT przemianowano na Koło Warszawskie Klubu Wysokogórskiego PTT. Prezesami
Koła Wysokogórskiego OW PTT byli Stefan Bernadzikiewicz w latach 1930-32 i 1933-1935 z
przerwą na odbycie służby wojskowej, Konstanty Narkiewicz-Jodko 1932-1933 i Justyn
Tymon Wojsznis w 193 5 roku. W skład zarządu Koła wchodzili również: Bolesław
Chwaściński, Henryk Mogilnicki, Róża Drojecka-Filasiewicz, Wiktor Ostrowski, Lucjan
Miladowski, Tadeusz Bernadzikiewicz, Stanisław Siedlecki, Kornel Wesołowski. Do
najbardziej czynnych członków należeli ponadto: Józef Orenburg, Zdzisław Dąbrowski i
Maciej Zajączkowski.
Sekcja narciarska >>>

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika:

Zgłoś jeśli naruszono regulamin